بمبئی BOMBAY
جمعيت
ج 9925891 نفر
پایتخت ماهاراشتر او نخستین شهر هند غرب و پایتخت بازرگانی کشور هند و در واقع یک بازار مهم هند است که هر روزه گروههای بیشماری به این بازار بزرگ میشتابند و با کیسههای پر بسوی خانه و کاشانه خویش باز میگردند.
بمبئی مرکز اصلی و عمده بازرگانی و ارتباطات است و مرکز مالی و حمل و نقل میباشد. به تنهایی 20 درصد کل شاغلان درین شهر از نظر صنعتی سازمان داده میشوند. این شهر یکی از بزرگترین و فعالترین شهرهای بندری هند است به طوری که 46 درصد داد و ستد خارجی در این شهر انجام میشود. ازین گذشته بزرگترین کارخانههای نساجی را در خود جا داده، همواره بمبئی انتخاب نخستین فعالیتهای شرکتهای خصوصی است.
علیرغم رشد سریع مالی و صنعتی شهر، هنرها به درخشیدن خود در بمبئی ادامه داده و میدهند. بمبئی از لحاظ مراکز هنری از جمله تأتر، سینما، موسیقی و رقص کلاسیک و غیره پیشتازست. شاید بمبئی بزرگترین تولیدکننده فیلمهای سینمایی جهان باشد و هنرپیشگان زن و مرد آن درسی فیلم در سال شرکت و آماده نمایش میکنند. این هنرپیشگان در سه شیفت در شبانهروز کار میکنند. از این رو هر ماه چند فیلم عرضه میکنند.
شهر بمبئی با اینکه شهری صنعتی و دارای فعالیت فراوان مالی و هنری است با این حال خیابانهای آن محل قدم زدن و گردش کردن در شب هنگام است. خیابانها شب هنگام تقریباً خالی از رفت و آمد و حمل و نقل و مانند قرن نوزدهم انگلستان میباشد. خانهها با درهای چوبی کندهکاری شده و طراحی بناهای آن به سبک بناهای قرن 18 میباشد. درین شهر معبدهای متعدد از ادیان مختلف برپاست.
سابقه تاریخی بمبئی دروازه هند است این بندر در شب و روز جلوههای خود را دارد که تابش خورشید در روز و نور چراغها در شبها با ساختمانهای گوناگون جالب توجه است. یکی از آخرین ساختمانهای سلطنتی که در 1927 گشایش یافت از جمله دیدنیهای شهر بمبئی است.
1- غارهای الفانتا 2- کاخ بلند دادگستری به سبک گوتیک 3- ساختمانهای دانشگاه 4- پارکها و باغها از جمله پارک کامالانهرو و باغهای معلق و چندین پارک و باغ مهم دیگر.5- گالریهای هنر 6- آکواریم 7- کاخ شهرداری 8- ترمینال ویکتوریا 9- موزه شاهزاده ویلز 10- فواره فلورا 11- باغها و موزه ویکتوریا 12- معبدهای گوناگون اسلامی، مسیحی، بودائی، هندی و غیره 13- زمینها و استادیومهای ورزشی و استخرهای شنا 14- هتلهای لوکس و عالی و مسافرخانههای متوسط و سطح پایین 15- صنایع مختلف چون پارچه، الماستراشی، فلزکاری، کاغذسازی، نوشابه، پتروشیمی، وسایل الکتریکی، ریختهگری، ماشینآلات، آهن و فولاد، استخراج و پالایش نفت، بانکهای معتبر 16- غارهای آجانتا، کارلابهاجا، الورا، اورنگآباد 17- مکانهای زیارتی، برخی از مراکز دیدنی شهر بزرگ بمبئی است.
بمبئی نخستین مرکز فرهنگی کشور، موزه هنری جهانگیری در برگیرنده هنرهای مردمی است. تأتر پیرتوی بواسطه بازیهای زیبایش معروف است و مرکز ملی، برای میزبانی برای کنسرتهای رقص و آواز هندی و بینالمللی میباشد.
مراکز خرید بسیار متنوع است مانند وسایل عتیقه و قدیمی در بازار گور، طلا، جواهرات در بازار جهاوری، لباسهای مد روز در مرکز کمپس و در خیابان بهولابهای و مراکز خرید در فروشگاههای بزرگ.
گوا:
قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت. و از آن پس تحت حکومت های محلی یا خاندان های مهم هند بود. در سال 1312 گوا تحت حکومت دهلی یا سلطنت دهلی قرار گرفت.
ایالت گوا در ساحل غربی هند در منطقه کونکان واقع است که از شمال به ایالت ماهاراشتارا، از شرق و جنوب به ایالت کارانتاکا و از غرب به دریای عرب محصور است. گوا با مساحت 3،702 کیلومتر مربع کوچکترین ایالت هند است و از نظر جمعیت با 1،400،000 نفر این ایالت رتبه چهارم را در کم بودن جمعیت در هند داراست. مركز ايالت گوا شهر پانجیم است .
سال1498 واسکو دو گاما دریانورد پرتغالی توانست دماغه امید نیک قاره آفریقا را دور بزند و به هندوستان برسد. به این ترتیب دسترسی پرتغال و سایر اروپائیان به هندوستان و جزایر و بنادر اقیانوس هند آسان شد. در روز 25 نوامبر 1510 میلادی آلفونس دوآلبوکرک دریانورد و ماجراجوی پرتغالی بندر گوا را تصرف کرد. او با یک ناوگان جنگی بنادر استراتژیک زیادی در اقیانوس هند از جزیره هرمز در خلیج فارس تا مالاکا را تصرف کرد. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پايگاه گوا بود كه پرتغالى ها به ساير نقاط آسيا از جمله خليج فارس دست اندازى كردند. اروپا به ویژه انگلستان منافع مادی خود در هند را زمانی دريافتند كه پرتغاليان به هند راه يافتند و در منطقه گوا مستقر شدند
بندر گوا در اغلب سال هوایی گرم و شرجی دارد. که برای استفاده از دریا مناسب است. در ماه می گرمترین هوا را داراست که افزون بر 35 درجه سانتی گراد می شود. فصل بارانهای موسمی یا مانسون از ماه جون تا سپتامبر را در بر می گیرد اما اوج بارندگی ها مربوط به جولای و آگوست می باشد. گوا یک فصل سرما کوتاه مدت از اواسط دسامبر تا اواخر فوریه دارد که در شبها درجه حرارت حدود 20 درجه سانتی گراد است.
بندر گوا منطقه فوق العاده زیبایی است که سواحل شنی وسيع، زیبا، آرام و لذت بخشی دارد. طبیعت سبز، درخت های نارگیل ٬ زیبا ترين سواحل و مراكز تفريحی ساحلی و امکانات مطلوب گردشگری با هزینه نسبتا کم از مهمترین عوامل جذب گردشکران به این منطقه است