ارمنستان از زمین های جنوب شرقی دریای سیاه و غرب آسیای صغیر تا کرانه های جنوب غربی دریای خزر از یکسو و از قفقاز تا فلات آذربایجان و دشت بین النهرین از طرف دیگر ممتد بوده است.
فلات ارمنستان شوروی سابق در بخش جنوبی گذرگاه قفقاز قرار گرفته، دره تنگ لوریا یکی از زیباترین نواحی قفقاز است. درین جا تونل های بسیار برای عبور راه آهن کشیده شده است.
یادگارها و آثار باستانی از گذشته های دور، شهرهای قرون وسطائی غارهای محل سکونت و پل های کهن درین سامان فراوان دیده می شود. معماری ارمنستان در کلیساهائی که دیوارهای کلفت سنگی، پنجره های کوچک Cupolas سنگی کار گذاشته شده، بر دیوارهای این بناها دایره ای شکل جانوران، میوه ها و برگهای گلها به طرز دلاویزی کنده کاری شده است. فرهنگ ارمنی در میان تمدنهای باستانی از اهمیت فراوانی برخوردار است. قلمرو سلطنتی اورارتو، در واقع یکی از کهن ترین کشورهای عهد باستان به شمار می رفت که در فلات ارمنستان در هزاره سوم پیش درخشش و شکوه داشت. گندم زغال شده، و هسته های انگور از زیرزمین بدست آمده که مربوط به سه هزار سال پیش است، در جریان اکتشافات باستان شناسی در نزدیکی ایروان بدست آمده.
ساختمانهائی از قرن 4 و 5 میلادی در دست است. در آثار ارسطو، افلاطون و اقلیدس و کتاب مقدس و ادبیات رومی و آشوری از ارمنستان سخن به میان آمده که در قرن پنجم میلادی به زبان ارمنی ترجمه شده است. شعر قهرمانی داوید ساسون بیش از 1000 سال پیش سروده شده است.
در طول تاریخ، استقلال ارمنیان مورد تاخت و تاز و در معرض حمله فاتحان بسیار چون آشوریان، مغول ها، ایرانیان و ترک ها قرار گرفت. دلیران و رزم آوران بسیار از ارمنیان به خاک و خون کشیده یا به اسارت برده شدند اما باز روح آزادگی در وجود ارمنیان تابان و درخشان باقی ماند و از آن همه فراز و نشیب ها سربلند باقی و به جا ماندند و در زمینه معماری، ادبیات، موسیقی و اشعار فولکری به پیشرفتهای فراوانی دست یافتند.
پس از برقراری حکومت اتحاد جماهیر شوروی ارمنستان یکی از جمهوری های آن شناخته شد که 30000 کیلومتر مربع مساحت داشت اما در 1992 با فروپاشی روسیه شوروی استقلال یافت.